Menu użytkownika

Papieskie intencje ewangelizacyjne

Lipiec 2017

Za naszych braci i siostry, którzy oddalili się od wiary, aby dzięki naszej modlitwie i naszemu ewangelicznemu świadectwu ponownie odkryli obecność Pana bogatego w miłosierdzie oraz piękno życia chrześcijańskiego.

Logowanie

Gościmy

Odwiedza nas 33 gości oraz 0 użytkowników.

Światowy Dzień Misyjny Dzieci został ustanowiony w 1950 r. przez papieża Piusa XII. Obchodzony jest on co roku 6 stycznia w Święto Objawienia Pańskiego. Jest to równocześnie święto patronalne dzieci należących do Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci.

Organizacja kolędowania misyjnego

Cel przedsięwzięcia

Kolędowanie misyjne w Polsce jest tradycją jeszcze młodą,  zaproponowaną i przygotowaną w 1993 r. przez centralę krajową PDM w Warszawie.

Inspiracją do misyjnego wymiaru kolędowania był ponad 40-letni zwyczaj silnie zakorzeniony w krajach języka niemieckiego, zwłaszcza w Austrii i Niemczech. Podejmujemy ten zwyczaj, choć zachowujemy rodzime tradycje związane z okresem Bożego Narodzenia.  We wspomnianych krajach kolęduje się z okazji uroczystości Trzech Króli, w Polsce wiążemy ten zwyczaj ze świętami Bożego Narodzenia i okresem bezpośrednio po nim następującym. To z kolei zakłada dobór postaci w zespole kolędniczym. Są nimi więc nie tyle trzej mędrcy, ile raczej postaci z jasełek, jak anioł czy pasterz oraz osoba reprezentująca jakiś misyjny kraj. Cała akcja ma przede wszystkim nastawienie duszpasterskie. Chodzi o to, by przyniosło skutek nie tylko wśród tych, do których przychodzą kolędnicy, ale głównie u samych członków grup kolędniczych.

Przygotowanie dalsze

Ważny jest  "klimat misyjny", tworzony w całym roku formacyjnym przez katechetów, wychowawców, formatorów. Składają się na niego wspomnienia z poprzedniego kolędowania, uwiecznione na gazetkach w szkole czy domu katechetycznym, kroniki kolędników misyjnych, kontakty z misjonarzem, jeśli z jego misją związany był projekt kolędniczy. Tworzą go także modlitwy, jak i krótkie informacje o kolędnikach misyjnych, czynione przy okazji spotkań formacyjnych czy misyjnych świąt i uroczystości. Ta ostatnia forma jest szczególnie potrzebna, gdy parafia zamierza podjąć akcję kolędników misyjnych po raz pierwszy.

Przygotowanie bliższe

Jest to właściwie czas Adwentu, wykorzystany zarówno duchowo, jak i fizycznie do przygotowania akcji. Modlitwa i dobre uczynki dzieci wchodzących w skład grup kolędniczych są pierwszym darem, jaki składają zarówno w intencji tych dzieci, którym mają zamiar pomóc, jak i tych rodzin, do których drzwi będą pukać z kolędą, życzeniami i błogosławieństwem. Inny wymiar przygotowania to podział na grupy kolędnicze, przydział dorosłych opiekunów, a potem przygotowanie strojów, gwiazdy i skarbony z napisem: "Dar dla dzieci z krajów misyjnych" lub w przypadku konkretnego projektu kolędniczego:
"Dar dla dzieci z..." (np. z kraju ogarniętego wojną).

To przygotowanie obejmuje oczywiście rozdanie ról poszczególnym dzieciom i urządzanie prób z opiekunami grup, którzy wywodzą się np. z Akcji Katolickiej, Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Ruchu Światło-Życie, Caritas, Rady Parafialnej itd.

Ci opiekunowie są niezbędni zwłaszcza w wielkomiejskich parafiach, gdzie ludzie się nie znają i mogą zdarzyć się próby przechwytywania ofiar od kolędujących dzieci. Dorośli więc z jednej strony poświadczają autentyczność akcji wobec odwiedzanych rodzin, a z drugiej zapewniają dzieciom bezpieczeństwo.

Grupy dziecięce winny być pięcio- lub sześcioosobowe, a postacie w nich takie, jakie przewidziane są w danym roku i podane w broszurze. W grupie zawsze jest osoba z gwiazdą oraz postacie z szopki i jedna osoba nawiązująca do kraju misyjnego, z którym związany jest projekt w danym roku. W uzasadnionych przypadkach grupy mogą być nieco większe, ale nie przekraczające sześciu osób. Chodzi o to, aby swobodnie można było wejść do ciasnych nieraz mieszkań i przedstawić przygotowany program, aby każde dziecko wypowiedziało jakąś wcześniej przygotowaną sentencję i aby w parafii rozesłana została maksymalnie duża liczba grup. Byłoby dobrze, aby ktoś z grupy posługiwał się instrumentem muzycznym.

Przygotowanie bezpośrednie

Jest to sama uroczystość rozesłania kolędników misyjnych, opatrzona odpowiednim komentarzem tuż przed rozpoczęciem każdej Mszy św. (lub w ramach ogłoszeń) w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia (chodzi o samo rozesłanie, niekoniecznie kolędowanie). Krótki komentarz powinien zawierać: cel, czas i miejsce kolędowania oraz znaki jego wiarygodności. Równomiernie podzielone grupy uczestniczą w strojach kolędniczych w wyznaczonej im Mszy św. Znajdując się blisko ołtarza, włączają się w liturgię słowa, modlitwę powszechną czy też tworzą procesję z symbolicznymi darami.

W komentarzu wierni powinni usłyszeć informację o czasie ich kolędowania. Jeśli parafia utworzy kilkanaście czy kilkadziesiąt grup (np. zaangażuje szkołę, a przynajmniej ministrantów, dziecięcą służbę maryjną i scholę), bez problemów uda się przeprowadzić tę akcję w jeden dzień czy nawet jedno popołudnie. Samo rozesłanie to modlitwa, którą celebrans lub proboszcz odmawia w ramach obrzędu rozesłania (tuż przed błogosławieństwem). Jest to forma błogosławienia dzieci biorących udział w kolędowaniu. Dokonuje się ono podczas każdej Mszy św. W ten sposób wszyscy parafianie zostaną odpowiednio poinformowani o czasie akcji i o jej celu.

Kolędowanie

Przyjście do domu z kolędą nie może się kojarzyć ani kolędnikom, ani przyjmującym kolędę tylko ze zbieraniem pieniędzy. Wartości akcji nie mierzymy sumą zebranych pieniędzy, ale skutkami duszpasterskimi. Tak więc kolędowanie to przygotowany wcześniej krótki 3-4 minutowy program, wykonany dla wszystkich domowników i zakończony błogosławieństwem, wyrażonym w życzeniach i w znakach zapisanych na drzwiach wejściowych.

Czas kolędowania

Dobrze by było wytworzyć w parafii zwyczaj, że kolędnicy misyjni chodzą w określonym dniu czy dniach (np. we wspomnienie Świętych Młodzianków). Kolędowanie winno się odbyć między świętami Bożego Narodzenia a Nowym Rokiem. Przemawia za tym wiele argumentów-  przede wszystkim z tym okresem związana jest tradycja kolędowania, jest to czas "świeżej" radości bożonarodzeniowej. Po drugie - dzieci w tym czasie mają wakacje, nie odrywamy ich od nauki. Podjęcie akcji w samą uroczystość Trzech Króli uniemożliwi urządzenie w tym dniu zakończenia akcji kolędników misyjnych, która powinna znaleźć swój wyraz w liturgii Eucharystii właśnie w Objawienie Pańskie. Wtedy to bowiem w modlitwie powszechnej modlimy się za wszystkich, którzy, otwierając drzwi swoich mieszkań, włączyli się w pomoc dzieciom, a w procesji z darami grupy kolędnicze przynoszą m.in. ofiary zebrane podczas kolędowania.

Spotkanie kolędników misyjnych

Warto postarać się o to, aby na zakończenie akcji kolędniczej zorganizować spotkanie z biskupem diecezjalnym. Na wspólnej Eucharystii dzieci usłyszą pasterskie słowo uznania za wrażliwość ich serc oraz zachętę do dalszego angażowania się w sprawy misji w Kościele powszechnym. Spotkanie z ks. biskupem jest też okazją, aby "przyjść z kolędą" także do niego. Dzieci więc przedstawiają swój krótki program, z którym chodziły od domu do domu.

5 celów kolędowania misyjnego:

1. Głównym celem jest niesienie radości Bożego Narodzenia jak największej liczbie rodzin w parafii. Zewnętrznym wyrazem tej radości jest wypowiedziane życzenie i umieszczone na drzwiach błogosławieństwo: C+M+B (Christus mansionem benedicat = niech Chrystus błogosławi temu domowi). Tej radości ("zwiastuję wam radość wielką" - Łk 2, 10) potrzebują nasze domy i rodziny. Są bowiem rodziny katolickie, którym ani w czasie Wigilii, ani w całym okresie świąt Bożego Narodzenia nie towarzyszy autentyczna radość ze śpiewania kolęd. Ta radość niesiona przez kolędników musi mieć jasną podstawę: jest nią Narodzenie Chrystusa, Boga
i Człowieka, które każdemu wyznacza sens życia, przypomina o jego wielkiej godności.

2. Cel kolędowania misyjnego związany jest również z podmiotem akcji. Są nim dzieci-kolędnicy, które stają się ewangelizatorami, ale również przez swoje zaangażowanie ewangelizują same siebie, także wzajemnie. Przygotowanie z nimi odpowiedniego, krótkiego (3-4 minuty) programu, gwiazdy, strojów kolędniczych, danie im satysfakcji przez wysłuchanie przygotowanej przez nich scenki, uznanie dla ich chęci niesienia pomocy dzieciom z krajów misyjnych - wszystko to przyczynia się do wzrostu świadomości misyjnej i otwarcia się na drugiego człowieka.

3. Podkreślamy, że niebagatelne jest nawiązywanie do ginącej tradycji i podtrzymanie polskiego zwyczaju. Dorośli cieszą się z talentów swych dzieci, dzieci krewnych czy sąsiadów, wspominając swe młodzieńcze lata.

4. Wartością tej akcji jest również jej uniwersalność. Ma ona swój wzgląd religijny i wychowawczy, ale również praktyczny. Zapraszamy wszystkie dzieci, aby w okresie świąt włączały się w to kolędowanie misyjne. Sama akcja - odbywana pod patronatem PDMD - winna być okazją do ukazania piękna misyjnego otwarcia, właściwego osobowości każdego chrześcijańskiego dziecka. Ponadto, im więcej dzieci bierze udział w kolędowaniu, tym sprawniej i bez zbytniego obciążania tylko nielicznych taka akcja się odbywa.

5. Radość chrześcijańska, jeśli jest prawdziwa, staje się darem dla innych. O tym przypominają kolędnicy misyjni w odwiedzanych rodzinach. Stąd też nie ukrywamy, że misyjny wymiar kolędy wyraża się również w zebranych ofiarach. Przez te ofiary włączamy się w konkretną pomoc, przewidzianą przez projekt kolędniczy albo przez przekazanie ofiar na rzecz PDMD.

(Opracowano na podstawie: Liturgiczne Vademecum Misyjne, Warszawa 2001)

Linki

Przydatne adresy stron internetowych

Dzieło Pomocy Ad gentes -

http://www.adgentes.misje.pl/

Komisja Episkoapatu ds. Misji -

http://www.misje.pl/

Papieskie Dzieła Misyjne -

http://missio.org.pl/pontyfikat/

Miva Polska -

http://www.miva.pl/